Archief van
Categorie: Laatste Nieuws

Valse Schaamte. Robert Lemm

Valse Schaamte. Robert Lemm

Waarom Maria niet in Nederland mocht verschijnen

OVER DIT BOEK:

Op basis van een geheim archief reconstrueert de auteur de verwikkelingen rond “De Vrouwe van alle Volkeren” en zieneres Ida Peerdeman. Hoewel de bisschop van Haarlem daarvoor het groene licht gaf in 2002, zijn de Amsterdamse verschijningen van meet af aan geblokkeerd door de hoogste kerkelijke autoriteiten in Nederland. Rome keek toe en stemde in. Een actueel optreden van de Moeder Gods paste niet binnen het “bij de tijd brengen van de Kerk” sinds de jaren zestig. Er kwamen onderzoekscommissies die op voorhand de opdracht hadden de zaak af te keuren. Dankzij de toenmalige directeur van C&A echter, kwam er een kapel van de grond, in afwachting van een definitieve basiliek te modelleren naar de Aya Sofia te Istanbul, de oudste Mariakerk. De gemeente Amsterdam ziet de pelgrims graag komen, maar de zogeheten “bisschoppenconferentie” oppert ‘dat er alleen nog maar kerkgebouwen worden afgebroken’. Nog afgezien daarvan voelt de huidige kardinaal niets voor een Mokumse Madonna. Ondanks de bijval uit het buitenland!
In zijn boek volgt de auteur de chronologie van de gebeurtenissen. Wat speelde zich precies af achter de schermen? Hoe heeft Peerdeman het continue afwijzingsbeleid kunnen doorstaan, hoe verliep haar leven en hoe navigeerde de maagdelijke missie te midden van de massale geloofsafval? Wat verklaart de opleving van de Vrouwe gedurende de eerste vijf jaar van onze eeuw, en waarom zette daarna de neergang in? Zeer aangrijpend is ook de tragische ontknoping in de aanvankelijk confidentiële verhouding tussen de archivaris en de zieneres. Boodschappen van Maria zijn volgens het NL episcopaat in principe niet uit te sluiten, maar liefst ver weg en lang geleden.
Robert Lemm – hispanoloog, historicus, essayist en vertaler – publiceerde in 2003 De Vrouwe van alle volkeren, Amsterdamse verschijningen van bovennatuurlijke oorsprong, gevolgd in 2008 door Maria, haar geheime evangelie (over de grootste mariale autoriteit, de Spaanse franciscanes María van Ágreda), beide bij Aspekt. Valse schaamte werpt nieuw licht op manoeuvres binnen een Kerk die, wereldwijs geworden, niet op hemelse inmenging zit te wachten en graag voor vol wordt aangezien.
Uitgeverij Aspekt
Valse Schaamte
ISBN 9789463381833
260 pagina’s
Prijs: € 18,95
Garabandal, de up to date van Fatima

Garabandal, de up to date van Fatima

Een Gedenkwaardig Interview met een groot Bisschop over  Garabandal.

 Door Pastoor Alfred Combe z.g., vroegere    promotor van de Franse Garabandal beweging

Mgr. Joao Pereira Venancio bisschop van Leiria, overleed op 2 aug. 1985  Hij was een groot Bisschop, wiens faam voor altijd te danken is aan zijn relatie met Fatima. Onder zijn  bisschoppelijke verantwoordelijkheid werd het z.g. ‘derde geheim van Fatima’ naar Rome gebracht. Zeer bekend om zijn diepe vroomheid, had hij vaak het privilege om met Zr.Lucia te spreken, de enige overlevende zieneres van de verschijningen van Maria .in Fatima. te hebben.
Op 21 juli 1983, terwijl ik een groep pelgrims uit Saint-Etienne, Frankrijk, vergezelde naar Fatima, had ik het genoegen om ontvangen te worden door bisschop Venancio en een lang privé-gesprek met hem te hebben. Ik kan dit onvergetelijke interview nu publiceren, maar er zijn een paar dingen, die op voorhand vermeld moeten worden.
Allereerst, mijn eerste ontmoeting met deze heilige bisschop, waarover ik later zal spreken, vond plaats in het Bisschoppelijk paleis in Leiria in 1961.
Ten tweede wist ik dat hij bij gelegenheid van twee reizen naar de Verenigde Staten, tweemaal Conchita had bezocht, de voornaamste zieneres van Garabandal, die sinds haar huwelijk (in 1973) in New York woont. Deze bezoeken waren geen toeval, want Conchita was goed bekend bij Zr. Lucia.
Ten derde een belangrijk detail: Ik droeg aan mijn rechter hand een ring, die de grote apostel van Garanbandal, Joey Lomangino, mij in 1977 had gegeven toen ik New York bezocht. Hij had hetzelfde geschenk aan Conchita gegeven en aan een paar priesters en leken, allemaal promotors  voor de Gezegende Maagd, als teken van onze ‘gemeenschap’ en samenwerking in het verspreiden van de boodschap van Onze Lieve Vrouw.
Pastoor Combe: “Excellentie, u heeft erin toegestemd mij deze privé-audiëntie toe te staan. Ik ben u hoogst erkentelijk. Dit is onze tweede ontmoeting.”
Bisschop Venancio:” Beste Pastoor, mijn geheugen laat mij in de steek. Zou u het eens willen opfrissen?”
Pastoor C.: “De eerste was in 1961. Ik was uit Frankrijk gekomen om u te smeken om een beeld van Onze Lieve Vrouw van Fatima voor het grote Frans-Portugese Festival, dat ik dat jaar aan het organiseren was in het district Lyon, een gebeurtenis die een geweldige  indruk maakte op de hele regio, omdat de groep meer dan 10.000 mensen bevatte.”
Bisschop: “Ik herinner me dat precies. Ik gaf u een speciaal gezegend beeld, één van de vier beelden , die de Tocht van de Vrede na de Tweede Wereldoorlog gemaakt hadden.
Op die Dag van Aanbidding stuurde ik de Rector van het Heiligdom van Fatima naar u toe met de opdracht om u dat beeld van Onze Lieve Vrouw te geven. Bij zijn terugkomst uit Frankrijk vertelde hij mij over deze grote en schitterende Frans-Portugese festiviteiten, de  esthetische kwaliteit en het religieuze programma, welke een geweldige indruk op hem hadden gemaakt.”
Pastoor C.: “Maar al dit succes, Excellentie, kwam door Gods genade en het resultaat van uw welwillendheid. ( Mgr. Joao Pereira Venancio .z.g.)

Alfred Combe met het pelgrims beeld van O.L. Vrouw van Fatima

Wist u dat dit beeld van Onze Lieve Vrouw van Fatima de ‘draagster’ was van veel geestelijke en tijdelijke zegeningen? Het wordt momenteel nog steeds vereerd in mijn privé-kapel.
Wat betreft onze tweede ontmoeting, dat was hier ver vandaan en slechts op foto’s, in het huis van een jonge vrouw die u in New York heeft bezocht. Ik zag u op foto’s met haar man en kinderen. Zij was iemand die Zuster Lucia kende.”
Bisschop: {zonder aarzeling)” In het huis van Conchita van  Garabandal, ja. Beste Pastoor, ik heb gezien dat u aan uw vinger een ring draagt, die mij meer vertelt dan u beseft. Trouwens om u de waarheid te zeggen, ging ik inderdaad Conchita in New York bezoeken. Ik was verrukt tijdens de uren, die ik bij haar thuis met haar gezin doorbracht. En, ik zal u iets zeggen. Zij kreeg de fijngevoelige  gedachte om de ring van haar vinger te nemen -dezelfde die u draagt – en haar aan mij te geven ,terwijl zij zei: “Excellentie, ik geef deze aan u, maar alleen tot uw dood.” Ik nam haar aan en ik droeg haar, net als u, door de jaren heen naast mijn bisschopsring.
Zoals u zich kunt voorstellen, wekte dit eindeloze speculatie -ook niet altijd even discreet -zelfs van de kant van enkele van mijn medebisschoppen. Ik droeg die ring tot dit jaar (1983). Maar, omdat ik gevorderd in leeftijd ben, wilde ik dat die ring voor mijn dood naar de eigenaar terugging. Daarom stuurde ik de ring een aantal weken geleden terug naar Conchita, met een bedankbrief en mijn meest hartelijke zegen.”

Gedurende één van de twee bezoeken van bisschop Venancio aan Conchita in New-York, gaf ze hem een ring welke door O.L.Vr. van Garabandal was gekust

Pastoor C.: “Excellentie, wat u mij verteld heeft komt als een nieuwe  onthulling en ik dank u, dat u mij daarvan deelgenoot hebt gemaakt.”
Bisschop:” Mijn beste Pastoor, dan bent u dus de Franse priester, die werkt om de Boodschap van de verschijningen van Onze lieve Vrouw van de Berg Karmel in Garabandal in Spanje te verspreiden?
Pastoor C.: ” Ja, Excellentie en om .die reden heb ik het genoegen om . u vandaag te ontmoeten.” Toen, beste lezers en vrienden, gebeurde zoiets onverwachts, zo verbazends, dat ik aarzel om het te vertellen. Niettemin moet ik het in eenvoud zeggen: Bisschop J. Venancio Pereira  stond op en knielde aan mijn voeten. Toen nam hij mijn handen in de zijne en terwijl hij mij recht in de ogen keek zei hij: “Gezegent  zij u en dank u beste Pastoor, voor het prachtige apostolisch werk wat u doet voor Onze lieve Vrouw van de Berg Karmel van Garabandal.”
Toen ging de Bisschop weer zitten, terwijl hij mij aankeek.
Pastoor C.: “Ik ben verbijsterd door uw geste, Bisschop, maar erg gelukkig met uw woorden; niet voor mijzelf maar voor de Boodschap van Garabandal.”
Bisschop:” Deze boodschap, gegeven door de Gezegende Maagd Maria in Garabandal is dezelfde die in Fatima gegeven is, maar aangepast voor onze tijd
Pastoor C.: “Ik heb dat altijd zo gedacht, Excellentie, maar u benadrukt het woord ‘aangepast’. Kunt u dat toelichten?”
Bisschop: “Het is heel eenvoudig. In 1917 in Fatima waarschuwde de Gezegende maagd Maria ons niet voor de crisis, die ons nu ernstig in het hart van de Kerk treft: de crisis over de geloofsleer, de catechismus, de moraal, de liturgie, de discipline, het priesterschap en het  religieuze leven enz., en de daaruit resulterende grote  verwarring van de gelovigen. Waarom? Omdat er in 1917 geen reden was om ons voor deze gevaren te waarschuwen. .In feite was de situatie, wat de bovengenoemde punten betreft, vrij normaal, zo niet perfect.
Denk er eens aan hoe het in die tijd was: De Eucharistische vroomheid, Mariadevotie, het Christelijk zondebesef, het veelvuldig ontvangen van het Sacrament van de Biecht, de Liturgie, de trouw aan de Paus als opvolger van Petrus.  In Garabandal was de situatie in 1961 en daarna volslagen anders. Wij zagen de dreigende grote gevaren niet. Maar de Gezegende Maagd Maria zag ze wel. En omdat zij Moeder en Profeet is , kwam zij naar dit kleine Spaanse dorp om ons een expliciete waarschuwing te geven en om ons nogmaals op te roepen tot gebed, offer, de biecht en bekering. Met andere woorden, in Garabandal kwam zij om haar Boodschap van Fatima voor de Kerk van vandaag aan te passen.”
Pastoor C. :”Conchita van Garabandal heeft vaak gezegd  dat de Boodschap van Onze Lieve Vrouw van de Berg KarmeI een ‘Boodschap van Redding’ was. Wij kunnen daarom toevoegen, ‘Boodschap van Redding voor onze tijd.
Bisschop: “Dat is voor mij zonneklaar.”
Pastoor C.: “Wat u zegt over de crises en de daaruit ontstane verwarring in het eigen hart van de Kerk doet mij denken aan iets wat iemand anders eens zei, een groot theoloog, Pater Lucio Rodrigo, emeritus Rector van het oude Bisschoppelijke Universiteit te Comillas in het bisdom  Santander. Na de verschijningen van  Garabandal, rond 1967, maakte ik kennis met deze Jezuïet.
Wij werden grote vrienden. Eens zei hij tegen mij: “In Garabandal heeft de Gezegende Maagd een crisis onder de priesters en verwarring in de Kerk voorzegd. Deze profetie is helaas werkelijkheid geworden met een omvang een gewicht en een snelheid; die niemand in dat kleine dorp had kunnen voorzien. Zelfs wij theologen met onze uitgebreide kennis hadden niet de minste verdenking.” En deze vooraanstaande theoloog voegde daaraan toe: “Voor mij was dat alleen al voldoende bewijs dat de Boodschap van Garabandal van bovennatuurlijke oorsprong is.”
Bisschop: “Dat is gerechtvaardigd en zeer verhelderend, hoewel het Garabandal niet ontbreekt aan andere bewijzen van geloofwaardigheid, zoals u weet.   Maar vertel me nu eens, beste Pastoor, hebt u nog recent nieuws gehoord (Interview uit   1985) van Conchita en haar vrienden? Kunt u mij vertellen hoe naar uw mening de Bisschop van Santander en Rome denken over Garabandal?”
Wat dit punt aangaat, maakte ik deze vermaarde prelaat het  beetje nieuws wat ik had bekend  Ik zal dit hier niet vermelden omdat het nieuws gedateerd is. Daarnaast zou ik namen moeten noemen van mensen die nog in leven zijn en door dat te doen  zouden de grenzen van de discretie worden overschreden.
Hier volgt hoe ons gesprek eindigde.
Pastoor C.: Ik dank u zeer oprecht, Excellentie, dat u mij dit interview heeft toegestaan. Ik zal uw woorden in  mijn hart bewaren als een bron van vreugde en vrede.
Zou ik u, voordat ik afscheid neem, nog een gunst mogen vragen, en wel uw zegen voor mijzelf en voor mijn groep Franse pelgrims?
Bisschop: Met heel mijn hart, beste pastoor. Eerst voor u, daarna voor uw groep. Ik knielde voor de Bisschop en hij gaf mij zijn zegen.
Terwijl ik opstond zei ik: “Dank u, Excellentie.”
Bisschop: Wat de zegen voor uw groep betreft, uzelf zult die geven in mijn naam. Ik geef u een speciale toestemming. Ik machtig u om in mijn naam mijn bisschoppelijke zegen te geven aan uw groep. In ruil daarvoor wil ik de uwe ontvangen.
Ik had tot op zekere hoogte bedenkingen. Echter op aandringen van de Bisschop (die al voor mij aan het knielen was) gaf ik toe. En zo gebeurde het, dat ik met grote emotie, met heel mijn hart, deze grote en heilige eminente Bisschop van Fatima zegende. Wat een gedenkwaardig interview! Ik verklaar voor God, dat dit  verslag nauwkeurig en getrouw is weergegeven. Ik draag dit op aan alle goede werkers van Onze Lieve Vrouw van de Berg Karmel om zowel hen als alle bisschoppen en priesters van de Kerk te bemoedigen.❑

Bron: Garabandal  Magazine. April – Juni 1986
Eucharistisch wonder in Buenos Aires (Argentinië)

Eucharistisch wonder in Buenos Aires (Argentinië)

AVE MARIA
Abbaye Saint-Joseph de Clairval 21150 Flavigny sur Ozerain France

email : abdij@clairval.com

Brief van 8 december 2016, feestdag van de Onbevlekte Ontvangenis

Dierbare Vrienden,

«In de moderne tijd heeft men gedacht dat een dergelijk licht voldoende kon zijn voor de oude samenlevingen, maar van geen nut was voor de moderne tijden, voor de mens die volwassen was geworden, trots op zijn rede, ernaar verlangend op een nieuwe wijze de toekomst te verkennen. In deze zin verscheen het licht als een bedrieglijk licht, dat de mens ervan weerhield zich stoutmoedig op het gebied van het weten te bewegen… Het geloof werd dan verstaan als een sprong in de leegte, die wij doen uit gebrek aan licht, gedreven door een blind gevoel; of als een subjectief licht, dat misschien in staat is ons hart te verwarmen, persoonlijke troost te verschaffen, maar dat aan anderen niet kan worden voorgehouden als een objectief en gemeenschappelijk licht om de weg de verlichten» (Paus Franciscus, encycliek Lumen fidei, 29 juni 2013, 2-3). Recente eucharistische wonderen die zijn onderworpen aan analyses van de moderne techniek, brengen een licht in de zaak dat de gegevens vanuit het geloof bevestigt en de wetenschap eraan herinnert dat zij niet van de gehele werkelijkheid rekenschap kan afleggen. Deze wonderen dragen een bewijs aan van de werkelijke objectieve aanwezigheid van het Lichaam en van het Bloed van de Heer in de Heilige Eucharistie.

Een bloederige substantie

Alegandro Pezet. pr. ,met Mgr. Jorge Bergoglio, de toekomstige paus Franciscus
……..hij stopt haar in een bakje met water en zet het in het tabernakel van de Sacramentskapel.

Op 18 augustus 1996 viert eerwaarde Alejandro Pezet de Mis in de kerk van het winkelcentrum van de stad Buenos Aires, in Argentinië. Hij heeft zojuist de heilige Communie uitgereikt wanneer een vrouw hem komt zeggen dat ze een hostie heeft gezien waarvan iemand achter in de kerk zich heeft willen ontdoen. Wanneer hij naar de aangegeven plaats gaat, ziet de priester de besmeurde hostie; hij stopt haar in een bakje met water en zet het in het tabernakel van de Sacramentskapel. Op maandag 26 augustus doet hij het tabernakel open en ziet tot zijn stomme verbazing dat de hostie een bloederige substantie is geworden. Hij brengt Mgr. Jorge Bergoglio, hulpbisschop van Kardinaal Quarracino en toekomstige Paus, hiervan op de hoogte, waarop deze instructies geeft om de aldus getransformeerde hostie te laten fotograferen door een beroepsman. De foto’s die op 6 september zijn genomen tonen duidelijk aan dat de hostie die in een stukje bloederig vlees is veranderd, aanzienlijk in omvang is toegenomen. Gedurende drie jaar wordt ze bewaard in het het tabernakel en wordt de hele zaak geheim gehouden; maar wanneer hij vaststelt dat de hostie geen enkele waarneembare vorm van ontbinding heeft ondergaan besluit Mgr. Bergoglio haar wetenschappelijk te laten analyseren. Vanaf oktober 1999 worden er analyses uitgevoerd op monsters van de hostie. Die voeren tot de verklaring die in 2005 is afgelegd door dokter Federico Zugibe, deskundige op het gebied van de cardiologie en gerechts-geneeskundig expert: «De geanalyseerde materie is een fragment van de hartspier die zich in de wand van de linker hartkamer, dichtbij de hartkleppen bevindt. Deze spier is verantwoordelijk voor de samentrekking van het hart. De linker hartkamer functioneert als een pomp die bloed doorstroomt door het hele lichaam. De hartspier is in een staat van ontsteking en bevat een groot aantal witte bloedlichaampjes. Dat geeft aan dat het hart leefde op het moment dat het monster werd genomen. Ik verklaar dat het hart leefde, gegeven het feit dat witte bloedlichaampjes buiten een levend organisme afsterven; ze hebben behoefte aan een levend organisme om in stand te kunnen blijven. Hun aanwezigheid geeft dus aan dat het hart leefde toen het monster werd genomen. Bovendien waren de witte bloedlichaampjes in de weefsels opgenomen, hetgeen aangeeft dat het hart aan intensieve stress onderhevig was geweest, alsof zijn eigenaar harde klappen had gekregen ter hoogte van de borst.» Twee Australiërs, de journalist Mike Willesee en de jurist Ron Tesoriero, zijn de getuigen geweest van deze testen. Na de conclusie van de arts, deelt men hem mede dat de substantie waaruit het monster afkomstig was dateerde van 1996, Dokter Zugibe vraagt: «U moet me een ding uitleggen: als dat monster afkomstig is van een dode persoon, hoe kan het dan dat, toen ik het onderzocht, de cellen van het monster nog in beweging waren en kloppingen liet zien? Als dat hart afkomstig is van iemand die in 1996 is gestorven, hoe kan het dan nog steeds in leven zijn? « Pas dan legt Mike Willesee dokter Zugibe uit dat het monster afkomstig is van een geconsacreerde hostie die op mysterieuze wijze veranderd is in bloederig menselijk vlees. Stomverbaasd als hij dat hoort, antwoordt de dokter: «Hoe en waarom kan een geconsacreerde hostie van karakter veranderen en levend menselijk vlees en bloed worden? Dat zal een onverklaarbaar mysterie blijven voor de wetenschap, een mysterie dat volledig mijn competentie overstijgt.»

Moeilijkheden met geloven

In Lanciano, in de regio van de Abruzzi (Italië), vond rond 750 een soortgelijk wonderlijk feit plaats. Een Basiliaanse monnik ondervond moeilijkheden bij het geloven in de werkelijke tegenwoordigheid van Onze-Lieve-Heer Jezus Christus in de Eucharistie. Hij bad voortdurend om verlichting van zijn zeer pijnlijke onzekerheden. Op een ochtend, nog altijd gekweld door zijn twijfels, begon hij de viering van de Mis voor de bewoners van een naburig dorp. Plotseling, na de consecratie van het brood en de wijn, bracht hetgeen hij op het altaar zag zijn handen aan het trillen en een ogenblik lang, dat de parochianen een eeuwigheid toescheen, stond hij perplex. Vervolgens keerde hij zich zachtjes naar hen toe en zei: «Oh, gelukkige getuigen aan wie de gezegende God, om mijn ongeloof tegen te spreken, zich Zelf heeft willen openbaren in dit gezegende Sacrament en zich voor onze ogen zichtbaar heeft willen maken, komt onze God die ons zo nabij is zien: dit is het Vlees en het Bloed van onze Beminde Christus.» De hostie was vlees en de wijn bloed geworden! Dezelfde dag ging het gerucht door het hele dorp zoals een brand een woud in vuur en vlam zet en bereikte even zo snel de naburige dorpen en verspreidde zich tot in Rome. Dit mirakel blijft tot op de dag van vandaag zichtbaar voor ons: de vlees geworden hostie en de bloed geworden wijn zijn na meer dan twaalf eeuwen nog volledig intact. In 1970 vroegen de aartsbisschop van Lanciano en provinciaal van de Conventuelen, met toestemming van Rome, aan professor Edoardo Linoli, directeur van het ziekenhuis van Arezzo, een grondig wetenschappelijk onderzoek uit te voeren op de resten van het twaalf eeuwen tevoren gebeurde wonder. Op 4 maart 1971 presenteerde de professor zijn conclusies: 1. Het “wonderbaarlijke vlees” is vlees dat bestaat uit het dwarsgestreept spierweefsel van de myocard (hart). 2. Het “wonderbaarlijk bloed” is echt bloed: de chromotografische analyse levert hiervan het onbetwistbaar bewijs. 3. Het vlees en het bloed zijn van menselijke natuur en het immunologisch bewijs stelt dat ze behoren tot bloedgroep AB, dezelfde als die van de man van de lijkwade van Turijn, en kenmerkend voor de bevolkingen van het Midden-Oosten. 4. De eiwitten in het bloed zijn procentueel identiek verdeeld zoals de eiwitten in het serum van vers normaal bloed. 5. Geen enkel histologisch onderzoek heeft de aanwezigheid van sporen van zoutinfiltraties of van stoffen die vroeger voor mummificatie gebruikt werden aangetoond. Ook moet worden opgemerkt dat, wanneer het eucharistisch bloed van Lanciano (dat gewoonlijk is gestold) eenmaal vloeibaar is, het al zijn chemische en fysische eigenschappen behoudt zonder dat het enige schade ondervindt in welke vorm ook. Terwijl normaal gesproken vijftien minuten na het afnemen van gewoon menselijk bloed alle biologische activiteit onherstelbaar verloren gaat. Het medisch rapport dat werd gepubliceerd in de “Cahiers Sclavo” (fasc. 3, 1971) wekte grote belangstelling in wetenschappelijke kring. In 1973 benoemde de Hoge Raad van de Wereld Gezondheidsorganisatie een wetenschappelijke commissie om de conclusies van professor Linoli te verifiëren. Er werd 15 maanden aan gewerkt en er werden 500 onderzoeken verricht. De commissie verklaarde dat het ging om een levend weefsel dat beantwoordde aan alle klinische reacties van levende wezens. Sinds de VIIIe eeuw, verkeren het vlees en het bloed van Lanciano in dezelfde staat als van vlees en bloed dat dezelfde dag van een levend wezen zou zijn verwijderd. De synthese van de werken van de commissie die in december 1976 in New York en in Genève werd gepubliceerd, erkent dat de wetenschap, bewust van haar beperkingen, zich geplaatst ziet tegenover de onmogelijkheid een verklaring te leveren. Andere experts gingen over tot vergelijking van de rapporten die zijn opgesteld naar aanleiding van het mirakel van Buenos Aires met de voor het mirakel van Lanciano uitgewerkte rapporten. Deze wetenschappers die de oorsprong van de monsters niet kenden concludeerden dat het in beide rapporten van de laboratoria ging om monsters die, naar het scheen, afkomstig waren van dezelfde persoon.

Op zoek naar een groot licht

In de encycliek Lumen fidei schrijft Paus Franciscus: «Langzamerhand heeft men echter gezien dat het licht van de autonome rede niet erin slaagt de toekomst voldoende te verlichten; uiteindelijk blijft zij in haar duisternis steken en laat de mens achter in de angst voor het onbekende. En zo heeft de mens afgezien van het zoeken naar een groot licht, een grote waarheid om zich tevreden te stellen met de kleine lichten die het korte ogenblik verlichten, maar niet in staat zijn de weg te openen. Wanneer het licht ontbreekt, wordt alles verward, is het onmogelijk goed van kwaad te onderscheiden, de weg die naar het doel leidt te onderscheiden, van die welke ons in steeds dezelfde kringen, zonder richting doet gaan» (LF,3). Om dit euvel te vermijden hebben we geloof nodig «Het is daarom dringend noodzakelijk, zo verklaart de Paus verder, de aard van het licht dat eigen is aan het geloof, opnieuw te ontdekken, omdat ook alle andere lichten uiteindelijk hun kracht verliezen, wanneer de vlam hiervan dooft. Het licht van het geloof heeft immers een bijzonder karakter, omdat het in staat is heel het bestaan van de mens te verlichten. Om zo krachtig te zijn kan een licht niet van onszelf uitgaan, moet het komen van een oorspronkelijkere bron, moet het tenslotte komen van God. Het geloof ontstaat bij de ontmoeting met de levende God, die ons roept en ons zijn liefde openbaart, een liefde die ons voorafgaat en waarop wij kunnen steunen om een houvast te hebben en ons leven op te bouwen. Door deze liefde veranderd, krijgen wij nieuwe ogen, ervaren wij dat daarin een grote belofte van volheid gelegen is en voor ons de blik op de toekomst opengaat. Het geloof, dat wij van God ontvangen als bovennatuurlijke gaven, verschijnt als een licht voor de weg, een licht dat onze gang in de tijd richting geeft». (ibid.,4).

Een nieuw bewijs

Als bevestiging van het geloof in de Kerk, heeft de Heer aan de wereld in 2008 een nieuw bewijs willen geven van zijn liefde door een ander eucharistisch mirakel dat geheel gelijksoortige kenmerken vertoont als die van het mirakel van Buenos Aires. Op 12 oktober van dat jaar viert eerwaarde Jacek Ingielewicz de Mis in de kerk H.Antonius van Padua in Sokólka (Polen), in aanwezigheid van tweehonderd personen. Tijdens het uitdelen van de Communie valt een hostie op de grond. Eerwaarde Jacek raapt hem op en stopt hem in een klein zilveren liturgisch potje dat hij vult met water om de hostie op te lossen, stopt vervolgens het geheel in een kluis in de sacristie. Wanneer een hostie daarna geheel is opgelost is het lichaam van Christus inderdaad niet meer tegenwoordig. Op de hoogte gebracht door eerwaarde Jacek, laat eerwaarde Stanislaw Gniedziejko, pastoor van de parochie, het potje twee weken in de kluis staan. Dan stelt hij vast dat de hostie niet alleen niet is opgelost in het water, maar dat een vorm aan het licht is gekomen die doet denken aan een bloedvlek. «Diep onder de indruk, wist ik niet wat ervan te denken, zal pastoor Stanislaw later verklaren, mijn handen trilden toen ik de kluis weer op slot deed: ik kon nauwelijks spreken.» Hij besluit zich tot de aartsbisschop van Bialystok, naburige stad, Mgr. Edward Ozorowski, te wenden. Wanneer deze naar Sokólka komt laat men hem de hostie zien die op een corporale is gelegd. Daar ziet hij behalve een bloedvlek iets wat lijkt op een organische substantie. Het lijkt, zo merkt eerwaarde Jacek op, op de natuur van weefsels «die velen onder ons in biologielessen geanalyseerd hebben». Op 5 januari 2009 vraagt de bisschop aan twee professoren in de geneeskunde aan de Universiteit van Bialystok, Maria Elizabeth Sobianiec-Lotowska en Stanislaw Sulkowski, een analyse uit te voeren op een deeltje van de hostie. Beiden hebben meer dan dertig jaar gewerkt op het gebied van de histopathologie van de Universiteit. Toen de monsters waren genomen was het intact gebleven deel van de hostie vast blijven zitten aan het weefsel dat geanalyseerd werd, zonder dat die iets minder wit was geworden. Beide specialisten kwamen, na gescheiden hun werk te hebben gedaan, tot dezelfde conclusie: hetgeen hun was overhandigd is afkomstig van het weefsel van een nog in leven, maar wel stervend zijnde menselijke hartspier. Professor Sulkowski verklaart de aanwezigheid te hebben waargenomen van «talloze typische biomorfologische indicatoren van weefsel van de hartspier», evenals van zichtbare schade in de vorm van geringe vezelbreuken in het weefsel. Hij voegt hieraan toe: «Deze schade kan slechts worden waargenomen in levende vezels en zijn de tekenen van snelle spasmes van de hartspier in de periode die voorafgaat aan de dood.» Professor Sobianiec-Lotowska bevestigt dit: «Het betreft weefsel van de in leven zijnde hartspier.» Wanneer ze hierbij stilstaat, geeft ze blijk van haar stomme verbazing over het feit dat een weefsel in leven is gebleven nadat het uit het organisme waarvan het integraal deel uitmaakte is verwijderd; dat is een «ongelooflijk fenomeen!». «Gedurende lange tijd, zo legt ze uit, was de hostie in water ondergedompeld, vervolgens op de corporale gelegd; het weefsel zou dus het proces van “verstikking” hebben moeten ondergaan, maar dat hebben we bij onze testen niet waargenomen. De huidige kennis op het gebied van de biologie stelt ons niet in staat dit fenomeen wetenschappelijk te verklaren.» Eveneens zeer geïntegreerd door het verband tussen het hartweefsel met de geconsacreerde hostie, verklaart ze dat «dit buitengewone fenomeen van onderlinge absorptie van het hartspierweefsel en de hostie dat met de microscoop en eveneens via elektronische transmissie is waargenomen, bewijst dat geen enkele menselijke interventie op het monster heeft kunnen plaatsvinden». De structuur van het hartspierweefsel en die van brood zijn in het onderhavige geval inderdaad zo nauw verwant dat het onaannemelijk is dat een menselijke interventie dit zou kunnen verwezenlijken (cf. verklaring van professor Sobianiec-Lotowska in het rapport «Het Eucharistisch Mirakel van Sokólka», Lux Veritatis, 2010). Anderzijds heeft het bloed van de hostie dezelfde kenmerken als dat van de lijkwade van Turijn en van het mirakel van Lanciano (groep AB).

De devotie neemt toe

Nadat hij de resultaten van de testen heeft gekregen, informeert de aartsbisschop de apostolisch nuntius in Warschau die het dossier doorgeeft aan Rome ter bestudering. In september 2009 begint het publiek dat kennis heeft genomen van het rapport van de twee deskundigen, uit heel Polen, maar ook uit Wit-Rusland en Litouwen naar Sokólka te komen. In Sokólka zelf stelt men onmiddellijk een toename van de devotie voor het Allerheiligste vast. De mensen komen in de kerk bidden voor de gebroken families, de kinderen die het geloof verlaten, ter verkrijging van genezingen. Na officieel te hebben verklaard dat het zichtbare weefsel op de hostie echt wonderbaarlijk is, stopt Mgr. Ozorowski dit in een monstrans die wordt uitgestald ter aanbidding door gelovigen in een kapel van de Sint Antonius kerk. Ten aanzien van de Eucharistie vraagt de Kerk om de eredienst van de latria, dat wil zeggen de aanbidding die aan God alleen is voorbehouden, hetzij tijdens de viering van de Eucharistie, hetzij daarbuiten» (Compendium van de Catechismus van de Katholieke Kerk, 286). « Het is, zo schreef H. Johannes Paulus II, in het bijzonder nodig, zowel tijdens de viering van de Mis als bij de verering van de Eucharistie buiten de Mis, het besef te verlevendigen van de werkelijke tegenwoordigheid van Christus» (Apostolische Brief Mane nobiscum Domine, 7 oct. 2004, 18). Zoals de vrouw die Jezus zalfde in Bethanië, heeft de Kerk hiervoor geen ‘verspilling’ van haar beste zaken geschuwd om uitdrukking te geven aan haar verwondering en aanbidding tegenover het onmetelijk geschenk van de Eucharistie. Niet minder dan de eerste leerlingen die belast waren met het gereed maken van de «bovenzaal» voelde zij zich gedreven om door de eeuwen heen een in haar ontmoeting met verschillende culturen, de Eucharistie te vieren in kader dat een zo groot geheim waardig was… Ofschoon het idee van een «feestmaal» vanzelf vertrouwelijkheid suggereert, heeft de Kerk nooit toegegeven aan de verleiding om deze «intimiteit» met haar Bruidegom te banaliseren door te vergeten dat Hij ook haar Heer is en dat het «feestmaal» altijd een offer blijft dat getekend is door het bloed dat op Golgotha werd vergoten» (Encycliek Ecclesia de Eucharistia, Witte Donderdag 2003, 48). «De Eucharistie stelt inderdaad tegenwoordig en actualiseert het offer dat Christus eens en voor altijd op het kruis gebracht heeft aan de Vader ten bate van de mensheid. Het kruisoffer en het offer van de Eucharistie zijn één en hetzelfde offer. Een en dezelfde zijn het slachtoffer en de offeraar: wat alleen verschilt is de wijze van geofferd worden: bloedig op het kruis, onbloedig in de Eucharistie» (Compendium van CKK,280). Daar uit het Misoffer alle genaden voortvloeien die nodig zijn voor ons heil, verplicht de Kerk de gelovigen ertoe aan de Heilige Mis deel te nemen op iedere zondag en op voorgeschreven feestdagen, terwijl zij hen aanbeveelt ook op andere dagen eraan deel te nemen» (ibid. 289). «We moeten leren de Mis te beleven», heeft H.Johannes Paulus II eens tegen jongeren gezegd die hem ondervroegen naar aanleiding van de grote ingetogenheid waarmee hij de mis vierde (18 oktober 1981). Heilige Padre Pio geeft er ons een mooi voorbeeld van: «Wanneer Padre Pio de Mis vierde, wekte hij de indruk zo intiem, zo intens en zo volledig verbonden te zijn met Hem die zich aan de Hemelse Vader aanbood, als slachtoffer ter boetedoening voor de zonden der mensen. Zodra hij aan de voet van het altaar stond onderging het gezicht van de celebrant een gedaanteverwisseling. Padre Pio bezat de gave anderen aan het bidden te zetten. Men beleefde de Mis» (Fr. Narsi Decoste, Le Padre Pio). De vrucht van het geactualiseerde Offer op het altaar is de communio met het Lichaam en Bloed van Jezus Christus, voorproef van de eeuwige communio in de Hemel. Een zo grote gave kan slechts ontvangen worden door hem die «ten volle ingelijfd is in de katholieke Kerk en in staat van genade, dat wil zeggen zonder zich van een doodzonde bewust te zijn. Hij die er zich van bewust is een zware zonde te hebben begaan, moet het Sacrament van de Verzoening ontvangen alvorens tot de communie te naderen. Van belang zijn ook de geest van inkeer en gebed, het onderhouden van het door de Kerk voorgeschreven vasten, en de lichaamshouding (gebaren, kleding), ten teken van eerbied voor Christus» (Compendium, 291). «De heilige Communie doet onze vereniging met Christus en zijn Kerk groeien. Zij sterkt ons voor de pelgrimstocht van dit leven en doet ons verlangen naar het eeuwig leven, doordat zij ons nu al verenigt met Christus, opgestegen naar de rechterhand van de Vader, met de hemelse Kerk, met de heilige Maagd en met alle heiligen» (ibid., 292 en 294).

De hoogste verwerkelijking

De eucharistische wonderen zijn niet te ontkennen feiten; zij stellen ons voor de grote Werkelijkheid: God bestaat, Hij is vlees geworden, Hij is tegenwoordig en treedt actief op in onze geschiedenis, Hij heeft zich blootgesteld aan lijden en dood, om de dood teniet te doen en ons het Leven te geven! Het geluk dat wij allen zoeken hangt af van onze liefdesbetrekking met Hem alleen! In de encycliek Fides et ratio, schreef heilige Johannes Paulus II: «Verschillende filosofische systemen hebben de mens er door misleiding van overtuigd, dat hij zijn absoluut eigen heer is, die autonoom over zijn lot en over zijn toekomst kan beslissen, wanneer hij uitsluitend op zichzelf en zijn krachten vertrouwt. Dat zal nooit de grootheid van de mens kunnen uitmaken. Bepalend voor zijn verwerkelijking zal alleen de beslissing zijn, zich te voegen in de waarheid door in de schaduw van de wijsheid zijn woning op te zetten en daarin te blijven wonen. Pas binnen deze horizon van de waarheid zal hij begrijpen, hoe zijn vrijheid zich in de volle zin ontplooit en dat hij geroepen is tot liefde en kennis. Daarin ligt zijn hoogste zelfverwerkelijking » (107). Laten we uit de Eucharistie de kracht putten die we nodig hebben om Jezus te volgen op de weg van het eeuwig leven!

Dom Antoine Marie osb

Indien u klikt op de volgende link : “Kroniek 2016” dan kan u de jaarlijkse kroniek van onze Abdij openen, waar u de belangrijkste gebeurtenissen uit het leven van onze gemeenschap in het jaar 2016 kan vinden. http://www.clairval.com/ ou http://www.clairval.com/index_nl.htm U kunt ook met de bankkaart (Visa, CB, Mastercard, American express) op onse internet site betalen : http://www.clairval.com/index_nl.htm

Eucharistische Aanbidding en de Boodschappen van Garabandal

Eucharistische Aanbidding en de Boodschappen van Garabandal

Boodschap van 18 oktober 1961
Deze Boodschap bevestigde dat het belangrijk is veel offers te brengen en boete te doen én vaak het ALLERHEILIGST SACRAMENT TE BEZOEKEN
Als eerste punt werd gezegd dat de mensen goed moesten leven en als ze dat niet deden, zouden ze daarvoor een zware straf over hen heenkomen. Er werd gewaarschuwd dat de beker steeds voller geraakte en dat, wanneer de mensen niet veranderden de.straf niet meer te vermijden is.

De 2e Boodschap van 18 juni 1965

Bij monde van de Heilige Michael klaagde O.L. Vrouw dat eerste boodschap niet serieus genomen was en zij waarschuwde dat dit haar laatste Boodschap zou zijn. Ze zei dat de beker die eerst steeds voller geraakte, nu aan het overlopen was; Zij deelde mede, dat veel priesters, bisschoppen en kardinalen op de weg van het verloren gaan liepen en dat zij vele gelovigen met zich meenamen. Zij betreurde het dat er steeds minder belang werd gehecht aan de Heilige Eucharistie. Ze zei dat we Gods toorn door onze inspanningen van ons af zouden wenden als we in oprechtheid er om vroegen, onze verzoeken zouden ingewilligd worden. Haar laatste woorden waren een aansporing om meer offers te brengen en het lijden van Jezus te overwegen.

Pelgrimspad deel 1
Begijnhofkapel in Amsterdam
Helaas moeten we in onze tijd constateren dat inderdaad steeds minder mensen het Allerheiligst Sacrament bezoeken en dat de Heer in de Eucharistie steeds minder aanbidden wordt. Toch zijn gelukkig – God zij dank – ook in onze tijd plekken in Nederland waar Onze Lieve Heer in het Allerheiligst Sacrament wordt aanbeden. In het bisdom Haarlem-Amsterdam is er bijvoorbeeld de Begijnhofkapel, waar de gedachtenis aan het Mirakel van Amsterdam levend wordt gehouden en waar ook vrijwel dagelijks Eucharistische Aanbidding is. Een initiatiefgroep van leken startte in 2010 wekelijks 33 uur Eucharistische Aanbidding, dat tot op de dag van vandaag voortduurt. In de Kapel van de Vrouwe van Alle Volkeren is er dagelijks Eucharistische Aanbidding. En op meerdere plekken zie we hier en daar één of meerdere uren Eucharistische Aanbidding van de Heer weer terugkomen. Voor een overzicht van aanbiddingsplekken in Amsterdam e.o.,bijlage_engelenaanbidding_garanbandal-nl

 

 

H. Moeder Teresa en Garabandal

H. Moeder Teresa en Garabandal

motherteresagirls
H. Moeder Teresa met Conchita in 1976. met Loli. z.g. in 1987, met Jacinta in 1992, Bij Conchita thuis in 1997

MOEDER TERESA EN GARABANDAL

In haar brief aan de bisschop van Santander, Juan Antonio del Val Gallo, gedateerd 10 november 1987, schreef de heilig verklaarde Moeder Teresa: “Het was in 1970, achttien jaar geleden, dat ik voor het eerst hoorde over de verschijningen van San Sebastian de Garabandal in Spanje Soms lijkt het lang geleden, op andere momenten alsof het gisteren was. Vanaf het begin voelde ik dat die gebeurtenissen authentiek zijn.” [uit ‘Los Pinos De Garabandal Iluminaran Al Mundo’ door Maria Josefa Villa de Gallego].

H. Moeder Teresa ontmoette Conchita in de jaren 1970 en vanaf toen waren zij vrienden. Wanneer Moeder naar New York kwam zou ze Conchita via de telefoon opbellen. Op een gegeven moment meldden zowel Conchita en haar man Patrick, zich als vrijwilliger aan bij een gaarkeuken gerund door de Missionarissen van Charity in New York.

    In 1980, tijdens het maken van de BBC film over Garabandal, raakte Moeder achter de schermen indirect betrokken.
    Na het zoeken naar een potentiële locatie voor het interviewgedeelte van de film, maakten regisseur Bill Nicholson, Conchita en vrienden een stop bij het klooster van de Missionarissen van Charity in de Bronx wijk van New York City. Het was het idee van Gladys Dominguez, die deel uitmaakte van het gezelschap, om de zusters te gaan vragen te bidden voor het succes van de film. Niemand die ervan op de hoogte was, maar Moeder Teresa was er op dat moment. Toen Conchita het voorportaal van het klooster betrad werd ze hartelijk begroet door de Zusters die haar allen kenden, en het nieuws werd overgebracht aan Moeder Teresa die in het klooster was, die vervolgens kwam om de zieneres persoonlijk te begroeten.
    Toen Moeder naar de reden van het bezoek van Conchita vroeg en toen haar verteld werd over de film, vroeg ze meteen of de bisschop van Santander zijn toestemming gegeven had. Conchita had bisschop del Val over de film opgebeld   ( zie onder het Mysterie van Garabandal de bewuste BBC film) )en hij had in reactie hierop gezegd: “Wees nederig, wees gehoorzaam en praat niet teveel over de (voormalige) bisschoppen.” Conchita nam dit als zijn toestemming aan, echter, toen zij dit probeerde over te brengen aan Moeder Teresa, was deze laatste niet tevreden en zei: “Je moet het de bisschop opnieuw vragen.”
    Toen Conchita vroeg wat ze moest zeggen, schreef Moeder op de rug van een lege envelop: “Vraag hem of je dit kan doen voor de eer en glorie van God en voor geen enkele andere reden.”
    Zodra Conchita weer thuis was belde ze naar het huis van de bisschop, maar hij was weg met vakantie, en het was niet voor de volgende middag dat ze in staat was om hem te spreken te krijgen.
    Toen ze de bisschop de woorden voorlas, die grote bewondering had voor Moeder Teresa, geschreven door de toekomstige Heilige. antwoordde hij enthousiast: “Natuurlijk kun je omwille van die reden doen” en hij verzocht dat de envelop met het bericht naar hem toegezonden werd als souvenir. Conchita voldeed hier zeer dankbaar aan.
    Alvorens New York te verlaten belde Moeder Conchita op en vertelde haar dat ze gebeden had voor de film, die trouwens een groot succes was toen het in het Verenigd Koninkrijk op de televisie uitgezonden werd. (Alle informatie betreffende dit gebeuren is aangeleverd door een ooggetuige.)
    In januari 1992 nodigde Moeder Jacinta uit om haar te komen zien. Zij was toen herstellende van een zware ziekte in haar noviciaat in Tijuana, Mexico, slechts op een paar uur afstand van het huis van de zieneres in Oxnard, Californië. Jacinta maakte de reis op 19 januari 1992. Moeder Teresa stelde haar voor aan haar gemeenschap: “Hier is Jacinta van Garabandal. Garabandal is waar.”
    Haar laatste ontmoeting met Conchita vond plaats in New York slechts een paar weken voor haar dood.
Onder meer uit GARABANDAL JOURNAL, maart-april 2004
Een valse profetes uit Ierland

Een valse profetes uit Ierland

Beste mensen,
 
Zoals velen van u weten, circuleren er boodschappen op internet van “Maria Divine Mercy”. Deze boodschappen die gepubliceerd zijn in vele talen op websites die “de waarschuwing” heten, hebben hun weg gevonden over de hele wereld en vele mensen gelovcen dat deze boodschappen inderdaad gegeven zijn door Jezus, Maria en God de Vader. Gelukkig is het aantal gelovigen in deze boodschappen momenteel aan het afnemen. Nadat o.a Vassula Ryden deze boodschappen als vals heeft bestempeld en Mirjana uit Medjugorje onze paus Franciscus “een paus noemde die we nodig hebben voor onze tijd en die we onmiddellijk in ons hart hebben gesloten” – terwijl de boodschappen van “Maria Divine Mercy” beweren dat paus Franciscus de ‘Valse Profeet’ is – en ook pater Jozo en zr. Emmanuel zich lovend over paus Franciscus hebben uitgelaten, is het geloof in de authenticiteit van “Maria Divine Mercy” aardig geslonken. En dat is inderdaad gelukkig want deze boodschap zijn vergif en uitermate gevaarlijk. Meer dan ooit is het nodig dat wij ons verenigen met de paus en dat we in hem het grote geschenk herkennen dat God aan Zijn Kerk heeft gegeven. Zonder de eenheid met de paus zullen we niet staande kunnen blijven.
Naast alle getuigenissen over paus Franciscus is er ook een goede theologische evaluatie verschenen van de boodschappen van'”Maria Divine Mercy” door Dr. Mark Miravalle, de theoloog die bij velen van ons bekend is als de theoloog van het vijfde mariale dogma. Hij is een vaak geziene gast en spreker – ook dit jaar weer – op de gebedsdag van de Vrouwe van alle Volkeren in Amsterdam. Ik heb het commentaar van Dr. Miravalle vertaald en stuur u dat bij deze op. Ik denk dat het voor de meeste onder u wel een begrijpelijk stuk is, al is het natuurlijk nogal theologisch. Wanneer u bepaalde zaken niet begrijpt of nadere toelichting wilt, dan ben ik altijd bereid die te geven. Stuur maar een mailtje.
Ik hoop dat de evaluatie van Dr. Miravalle mag helpen om de ware aard van de boodschappen van “Maria Divine Mercy” te onderkennen en dat het mag bijdragen aan een grotere liefde en eenheid met paus Franciscus. Dat is ongetwijfeld het verlangen van onze hemelse Moeder.
 
Met broederlijke groet,
 
Peter Klos, pr.
 

“Maria Divine Mercy”: Een Theologische Evaluatie.

Gepubliceerd op 29 maart 2013 door Dr. Mark Miravalle in Algemene Mariologie

.

Het volgende is een voorlopige toepassing van de normen voor evaluatie van gerapporteerde private openbaringen (vastgesteld door de Vaticaanse Congregatie voor de Geloofsleer, november 1974) op de gerapporteerde boodschappen van de vrouw die zich “Maria Divine Mercy” noemt. Nadat ik eerder ten dienste ben geweest van verschillende internationale theologische commissies van onderzoek voor rechtmatige kerkelijke autoriteiten, zal ik in beknopte vorm dezelfde methode van analyse en evaluatie volgen welke standaard is voor een officieel kerkelijk onderzoek.
Laten we daarom kort de gerapporteerde boodschappen en relevante acties onderzoeken van “Maria Divine Mercy” in het licht van de fundamentele criteria van de Kerk voor authenticiteit.
Zoals de erkende Franse marioloog, pater René Laurentin, toepasselijk heeft samengevat, kunnen de normen voor de evaluatie van de Kerk van een gerapporteerde private openbaring worden gesynthetiseerd door de volgende drie fundamentele criteria: 1. Is de beweerde boodschap in overeenstemming met de officiële geloofsleer en de moraal van de katholieke Kerk? 2. Is het gerapporteerde fenomeen (staat van extase, manier van overdracht van de boodschap, etc.) verenigbaar met de mystieke traditie van de Kerk?  3. Brengt de gerapporteerde boodschap Christelijke geestelijke vruchten voort die altijd een authentieke bovennatuurlijke boodschap vergezellen, zoals aangeduid door de woorden van Jezus: ‘men kent de boom aan zijn vruchten’ (Mt. 12, 33): diepere bekering, geestelijke vrede, geestelijke vreugde, nieuw of hernieuwd geloof, vertrouwen en liefde; en grotere trouw en eenheid met de Kerk?
Helaas bevatten de boodschappen van ‘Maria Divine Mercy’, alsook de acties van de beweerde zieneres, talrijke en ernstige theologische, historische en feitelijke fouten doorheen de meer dan 650 zogenaamde boodschappen – fouten die de leerstellingen van de katholieke Kerk tegenspreken, de mystieke traditie van authentieke katholieke private openbaring tegenspreken,  de eigen voorspellingen die ze bevatten tegenspreken, en de karakteristieke geestelijke vruchten tegenspreken van vrede, liefde en vreugde die komen met een ware hemelse boodschap.
Enkele voorbeelden van deze wijdverspreide en ernstige fouten zijn de volgende:

1.       De bewering dat paus Benedictus XVI ‘de laatste ware paus op aarde’ was en dat ‘de volgende paus’ ‘de Valse Profeet’ zal zijn: “Mijn geliefde paus Benedictus XVI is de laatste ware paus op aarde… De volgende paus mag dan gekozen zijn door leden van de katholieke Kerk, maar hij zal de Valse Profeet zijn” (12 april 2012).
De boodschap spreekt rechtstreeks de katholieke leer tegen over de legitimiteit van een geldig gekozen paus. De boodschap impliceert dat een ‘anti-paus’ kan komen uit een geldig conclaaf, hetgeen een valse of ‘ketterse’ houding veroorzaakt. De beweerde boodschap gaat verder met de claim, die daar uit volgt, dat paus Franciscus in feite de ‘Valse Profeet’ is.  Dit alles is een afkeurenswaardige afwijzing van katholieke Concilies, catechismussen en kerkelijk recht over de legitimiteit van een geldig gekozen paus en het juiste antwoord van ‘een godsdienstige instemming van geest en hart met de duidelijke geest van de paus, zelfs als hij niet spreekt met onfeilbaarheid’ (Tweede Vaticaans Concilie, Lumen Gentium, nr. 25), hetgeen elk lid van de katholieke gelovigen verplicht is te geven aan de huidige Heilige Vader.
Deze foutieve boodschap is extreem gevaarlijk voor elk lid van de katholieke Kerk, daar het het risico inhoudt naar een formeel ‘schisma’ te leiden ofwel een afscheiding van de katholieke Kerk, welke is de ‘weigering zich te onderwerpen aan de paus of aan gemeenschap met de leden van de Kerk die onder zijn gezag staat’ (kerkelijk recht, nr. 751). Een keuze voor een schisma resulteert tragischerwijs voor elke katholiek in excommunicatie en in het onvermogen om de sacramenten te ontvangen (zie kerkelijk recht, nr. 1364, 1).
Niet alleen wijst deze valse boodschap het ware pontificaat af van paus Franciscus, maar het wijst ook een juist respect af voor het pontificaat van paus Benedictus XVI, daar paus Benedictus zijn onderwerping beloofde aan de volgende paus op de dag van zijn vrijwillige aftreden (niet gedwongen ‘afgezet’ zoals aangeduid in de beweerde boodschappen) op 28 februari 2013, en hij beloofde opnieuw zijn onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan paus Franciscus in zijn eigen tegenwoordigheid tijdens hun historische ontmoeting op 23 maart 2013.
2.       Een vorm van ketterij dat bekend staat onder de naam ‘milleniarisme’  is aanwezig op verschillende momenten van de beweerde boodschappen, waarin wordt beweert dat er een letterlijke “1000-jaar” regering van Jezus al zijn op de aarde (boodschap van 9 april 2012), gedurende welke tijd er geen paus op aarde zou zijn, maar eerder een soort geestelijk pausschap waardoor Sint Petrus de Kerk zal leiden vanuit de Hemel over een soort ‘paradijs op aarde’ (zie de boodschappen 89, 124, 141, 88, 109, 111, 251, 258).
De katholieke Kerk heeft terecht het milleniarisme  en het concept van een periode van letterlijk 1000 jaar gedurende welke Jezus zou regeren over een aards paradijs veroordeelt  (zie de Katechismus van de Katholieke Kerk, nr.676). Het concept van een periode van 1000 jaar van het aardse bestaan zonder een zichtbare paus op aarde is praktisch gezien een aantasting van de Petrinische belofte van Jezus (vgl. Mt. 16, 15-20), als ook absoluut onhoudbaar vanuit de bronnen van de goddelijke Openbaring. Deze beweerde profetie lijkt een extremistische uitleg te zijn van verschillende profetieën over de paus, eerder dan iets aanvaardbaars voor een katholieke gelovige.
3.       Ontkenning van het belang van de evaluatie door de Kerk van een beweerde boodschap.
De beweerde boodschap wijst het belang af van het onderzoek door de Kerk en een daaruit volgend oordeel van echtheid van de beweerde boodschap, en verklaart dat de goedkeuring van de Kerk “niet belangrijk” is: “Het is niet belangrijk of de Kerk deze boodschappen authentiek verklaart want de tijd is niet aan haar kant”(boodschap van 9 juli 2011). Dit denkbeeld kan niet worden beschouwd als in overeenstemming met authentieke katholieke private openbaringen, die de ware ziener altijd wijzen op de onderwerping van hun boodschap aan de juiste kerkelijke autoriteit, zelfs wanneer de Hemel weet dat de boodschap niet onmiddellijk zou worden aanvaard door de betreffende kerkelijke autoriteit bij de eerste de beste keer dat ze wordt aangeboden (zoals we zien bij o.a. in Guadalupe met St. Juan Diego en in Lourdes met St. Bernadette).
4.       De weigering van de beweerde zieneres zich te identificeren en zichzelf voor te stellen aan het plaatselijke kerkelijke gezag voor een juiste, kerkelijk-theologische, psychologische en wetenschappelijke evaluatie, terwijl tezelfdertijd de beweerde boodschappen internationaal worden verspreid via internet en in gedrukte vorm.
Op gelijkaardige wijze, maar wel onderscheiden van bovenstaande categorie, weigert de zieneres zichzelf te onderwerpen en in gehoorzaamheid te beantwoorden aan haar plaatselijke kerkelijke gezag voor een juiste onderscheiding van echtheid, terwijl ze publiekelijk deze beweerde boodschappen verspreidt als zijnde ware bovennatuurlijke boodschappen van de Hemel. De zieneres opereert vanuit de regio van Dublin, Ierland, en ze zou haar boodschappen, net als haar persoon,  derhalve moeten onderwerpen voor een juist kerkelijk onderzoek aan het Aartsbisdom van Dublin. De weigering van de zieneres om zichzelf in gehoorzaamheid te onderwerpen om de kerkelijke autoriteit een juiste onderscheiding toe te staan schakelt de mogelijkheid uit om te voldoen aan het tweede criterium voor de evaluatie van authenticiteit, namelijk de bijkomende fenomenen die kenmerkend een ware bovennatuurlijke mededeling vergezellen.  Jezus is het Licht der wereld en roept degenen die in Zijn dienst staan in het licht. Zijn Tegenstander, in tegenstelling, werkt vanuit het duister.
5.       Theologische dwalingen, bijvoorbeeld door te beweren dat de Hemelse Vader ‘komt in de Naam van Jezus’ in plaats van Jezus, die komt in de Naam van de Vader, of de Vader die in Zijn eigen Naam komt. Deze beweringen leiden tot verwarring en zijn tegengesteld aan de klassieke trinitaire formulering. Daarenboven zijn er beweringen in de boodschappen die de ‘verwarring’ verdedigen door te claimen, bijvoorbeeld, dat ‘liefde verwarrend is’ (boodschap 45) en deze zijn ook tegengesteld aan het karakter van authentieke profetie. Jezus spreekt met een diepe eenvoud en helderheid; Satan bevordert verwarring.
 6.       Onvervulde data waarop  werd voorzegd dat de ‘waarschuwing’ zou gebeuren ‘binnen enkele maanden na 31 mei 2011’.
De boodschap van 31 mei 2011 roept de mensen op zich voor te bereiden op de ‘waarschuwing’ (een door God gegeven ‘verlichting van het geweten’, waarvan de voorzegging wordt gevonden in andere boodschappen van Maria), die zou plaatsvinden ‘binnen enkele maanden’ vanaf  de datum van 31 mei 2011: “Bereid u voor op deze gebeurtenis (de ‘waarschuwing’) want u heeft slechts een paar maanden over om uw ziel voor te bereiden” (31 mei 2011). De voorspelde gebeurtenis vond niet plaats binnen enkele maanden, of zelfs binnen een jaar, na de voorspelling van 31 mei 2011.
7.       De afwezigheid van authentieke Christelijke vruchten van geestelijke vrede, vreugde, vertrouwen en liefde; en, in plaats daarvan, uitingen van grotere vrees, angstigheid en overwegende negativiteit.
Een angst voortbrengende toon van goddelijke vergelding, woede, gerechtigheid en rampen zijn de belangrijkste thema’s die in de beweerde woorden van God de Vader en Jezus wordt gelegd. De beweerde boodschappen zijn gevuld met negatief waarschuwend gebrul van veroordelingen en oordeel in woorden en uitdrukkingen die ernstig de oneindige barmhartigheid en liefde van de Vader en van de Zoon verkeerd voorstellen. Bijvoorbeeld, een zogenaamde boodschap van Jezus beweert “dat degene onder jullie die zeggen dat je Mijn leerstellingen volgt, maar die de wetten willen veranderen door alles door de vingers te zien wat zondig is in Mijn ogen, vertrek nu uit Mijn Kerk”; of de Hemelse Vader die volgens de boodschappen spreekt over het sturen van zielen naar de hel waar zij ‘hun ogen  uitrukken’  zijn niet in overeenstemming met andere authentieke boodschappen van Jezus of God de Vader.
Zelfs als Jezus, God de Vader en Maria een boodschap moeten overbrengen die sterke verklaringen inhouden van een voorwaardelijk naderende kastijding en zuivering (die bijvoorbeeld aanwezig zijn in de authentieke boodschappen van de Goddelijke Barmhartigheid en van Fatima) dan worden deze boodschappen altijd gebracht in de overheersende toon en context van vrede, liefde, bemoediging en zelfs vreugde. Deze gepaste geestelijke karakteristieken en de daaraan corresponderende geestelijke vruchten zijn substantieel afwezig in de zogenaamde boodschappen, en ze zijn ook kennelijk afwezig bij een beduidend aantal van de voorstanders van de zogenaamde boodschappen.
Met zulke schaamteloze en feitelijke dwalingen die worden gepresenteerd in de boodschappen van “Maria Divine Mercy”, hoe kunnen deze zogenaamde boodschappen dan doorgaan met zo’n  uitgebreide lezerskring te hebben onder katholieken van goede wil, waarvan de meerderheid een verbintenis van gehoorzaamheid onderhouden met het kerkelijk leergezag, en ook een bijzondere en ware devotie tot Maria bezitten? Het is precies omdat de zogenaamde boodschappen sommige elementen bevatten die vele lezers als waar kunnen herkennen in de evaluatie van de hedendaagse ‘tekenen van de tijd’ (een evaluatie waar het Tweede Vaticaans Concilie toe oproept in Gaudium et Spes, nr. 4): wijdverbreide crisis van geloof en moraal binnen de katholieke Kerk en doorheen de samenleving in heel de wereld; economische en sociale crisissen zonder weerga; veel voorkomende geo-politieke conflicten in het Midden Oosten en elders; natuurrampen zonder weerga; de mogelijkheid in de nabije toekomst van het gebruik van nucleaire wapens in Noord Korea, Iran, Pakistan, etc.
Het is absoluut aanvaardbaar dat de historische en veeleisende tijden waarin we leven worden herkend en erkend, en naar mijn mening is dat een eerlijke en juiste inschatting van de hedendaagse ‘tekenen van de tijd’.  Om een zogenaamde boodschap te aanvaarden die is ondergedompeld in theologische dwaling en kerkelijke ongehoorzaamheid is een ernstige en gevaarlijke fout. Er bestaat een substantieel moreel verschil tussen het erkennen van de ernstige wereldwijde aanwijzingen die de wereld oproepen tot dringende bekering, en daarbij Gods’ oneindige barmhartigheid aanvaarden door trouw te beantwoorden aan de legitieme bovennatuurlijke boodschappen van Jezus en Maria aan de hedendaagse mensheid – die begrijpelijk ook goddelijke ‘waarschuwingen’ inhouden, zowel universeel als individueel – , en van de andere kant om valse boodschappen te aanvaarden en daaraan mee te werken die zich meester maken van de authentieke hedendaagse boodschappen van Jezus en Maria en ze vervolgens bezoedelen met valse richtlijnen van ongehoorzaamheid aan paus Franciscus en wettelijke kerkelijke overheid, de afwijzing van klassiek katholieke dogma en de ware kerkelijke mystieke traditie, en een antwoord op de huidige situatie van de wereld bevorderen die gebaseerd is op angst en vrees.
Het meest grote gevaar dat in deze valse boodschap gepresenteerd wordt is naar mijn inzicht de beweerde rechtvaardiging voor katholieken om een individuele valse openbaring te plaatsen boven de door God gegeven autoriteit van de huidige paus als de Vicaris van Christus op aarde.
De beweerde boodschap voorspelt ironischerwijs een opkomend schisma in de Kerk. Dit zou heel goed een zelfvervullende profetie kunnen worden, een Satanisch doel en strategie, die deels het gevolg zou kunnen zijn van het volgen van extreem gevaarlijke en materieel schismatieke boodschappen zoals deze worden verkondigd door “Maria Divine Mercy”.
Het is in mijn mening realistisch om gedurende onze hedendaagse ervaring van uitdagingen en veranderingen die de Kerk en de wereld momenteel ondervinden zelfs nog meer valse boodschappen in de komende tijd te verwachten – valse boodschappen die zijn vermengd met ware inhoud – die het duivelse doel dienen om ons te verwijderen van het authentieke kerkelijke gezag en kerkelijke leer, en van authentieke boodschappen uit de Hemel voor onze tijd. Dit kan alleen worden bestreden en genezen door een hernieuwde verbintenis van gehoorzaamheid aan onze Heilige Vader, paus Franciscus en aan alle wettelijk kerkelijk gezag.
Laten we gezamenlijk en vurig bidden voor onze beminde Heilige Vader, paus Franciscus; voor onze heilige katholieke Kerk; voor de triomf van de Goddelijke Barmhartigheid en het Onbevlekt Hart van Maria zoals die wordt gevonden in de authentieke hedendaagse boodschappen van Jezus en Maria; en voor de vredige bekering en verzoening van de beweerde zieneres en al haar huidige volgelingen in het hart, de gehoorzaamheid en eenheid van de Kerk.

Dr. Mark Miravalle,
Professor in Theologie en Mariologie

 

MDM (de waarschuwingen) de vrouw achter de schermen. Deze waarschuwingen zijn vals
13 november 2013 Geen categoriecorwalen

Zieneres MDM van ‘de Waarschuwing’: De vrouw achter de schermen

mary-mac-govern
Mary Mac Govern, alias Maria Divine Mercy

Website Midwaystreet, 11 november 2013.
Sinds 8 november 2010 heeft een vrouw, die zichzelf identificeert als ‘Maria Goddelijke Barmhartigheid’ – een boodschapper van God, op de website http://www.thewarningsecondcoming.com honderden boodschappen geplaatst van Jezus, de Maagd Maria en God de Vader. Ze heeft bijna 35.000 volgers op de internationale Facebooksite en scoort ook wereldwijd op geografisch-lokale Facebooksites. Haar volgelingen – die mogelijk in de honderdduizenden lopen – zijn veranderd in een cultachtige massa van oprechte, naar waarheid zoekende gelovigen, die veel formele reacties van de katholieke hiërarchie, religieuze commentatoren en theologen hebben gegenereerd. Ze heeft haar gepassioneerde voorstanders en tegenstanders. Ze ontvangt sinds de afgelopen drie jaar gemiddeld vier visioenen per week, die profetische waarschuwingen herhalen van een grote hoeveelheid zieners en voegt er vervolgens tal van haar eigen waarschuwingen aan toe tot een mix. Deze krijgen steeds meer een specifieke inhoud die een wereldwijde discussie-razernij ontketent en verdeeldheid binnen gemeenschappen en gezinnen, en ze splijt in een voor en een tegen. Haar internetsite geldt als één van de mooist uitziende webpagina’s voor welke profeet dan ook sinds … nou ja … sinds ooit. Ze heeft marketingvaardigheden!
Echter van haar identiteit is niet veel bekend. Hier volgt wat wij aan informatie verzamelden.
Haar meisjesnaam is Mary McGovern.
Ze is getrouwd met John Carberry en heeft twee kinderen, Sarah en David. David is 27 en Sarah een paar jaar ouder. Allen hebben ze gewerkt (of werken) in het marketing- /PR-bureau McGovernPR (PR staat voor public relations) of haar zusterbedrijven in Dublin. McGovernPR heeft internationale prijzen gewonnen voor haar vaardigheden op het gebied van marketingproducten en marketing ideeën. Andere Carberry-bedrijven zijn CultureLink [John Carberry] en Digital Future Link [Sarah Carberry] en waarschijnlijk Coma Books, die als enige product de publicatie van de honderden, steeds doorlopende visioenen van Maria Divine Mercy heeft.
David is een opgeleide meester in webdesign. Hij werkt momenteel als digitaal ontwerper bij Boylesports. Hij is vanzelfsprekend de ontwerper van de MDM-webpagina’s. Maria, John en zoon David wonen in Muldowney Court, Malahide County, Dublin, Ierland. We kennen haar exacte adres en de persoonlijke en zakelijke telefoonnummers.
Mary Carberry was een volgelinge van het Ierse medium/ de helderziende Joe Coleman, die visioenen begon te ontvangen in 2009. Een jaar later kopte de online publicist IrishCentral.com een verhaal: “Knock goeroe voorspelt visioen gevolgd door documentair debuut.”
Auteur Cathy Hayes schreef: “Voor zijn meest recente reizen en bezoeken aan Knock werkte Coleman als genezer, doorliep hij spirituele ontwikkelcursussen en gaf hij helderziende lezingen totdat inkomstencontroleurs zijn financiën begonnen in te zien. Hoewel hij € 40 per sessie vroeg voor helderziende lezingen, beweerde hij stellig dat hij nooit geld vroeg voor welke informatie dan ook voor zijn visioenen met betrekking tot de Maagd Maria.”
Mary stelde zich ten dienste voor het promoten van Coleman op de televisie en in de geschreven media, schreef zijn boek ‘The Message’ [De Boodschap] en onderhield zijn website.
Voorafgaand aan het nemen van de identiteit van Maria Divine Mercy [MDM] wordt aangenomen dat zij een brief schreef naar de katholieke theoloog Ronald Conte om Coleman te verdedigen en te claimen: “Ik ben de tweede ziener. We zien allebei onze Vrouwe evenals haar geliefde zoon Jezus Christus.” Ze maakte een voorspelling die later werd herhaald door ‘MDM’: “De Verdrukking is al begonnen. De tweede helft begint aan het einde van 2012/ het begin van 2013.” De correspondentie wordt enkel ondertekend met “Mary” en ze voegt er aan toe: “Ik kan u helaas niet mijn achternaam geven.” Mary en Joe gingen hun eigen weg toen Mary haar eigen visioenen begon te ontvangen.
Er zijn meer verbindingen tussen de namen McGovern – de zakelijke vrouw – en Carberry – de zieneres. De Ierse krant “Independent” publiceerde het volgende verhaal op 24 juli 2010:
“Een gisteren gelanceerd e-commerce initiatief gericht op de 44 miljoen Ierse Amerikanen heeft een coupe georganiseerd om de Amerikaanse internetgigant AOL te verkrijgen. http://www.Ireland-USA.com is opgezet door een bedrijf genaamd CultureLink, dat eigendom is van de PR-adviseur Mary McGovern en haar man John Carberry.”
De websites van alle McGovern business ondernemingen koppelen hun geheime kant – de MDM websites – via een gemeenschappelijke server die eigendom is van hun samenwerkende bedrijven en gevestigd is in Duitsland.
De vorming van CultureLink kan de Carberry’s van een faillissement gered hebben. Een paar maanden eerder, 8 december 2009, berichtte de Ierse krant ‘Independent’: “Een stel wordt bedreigd hun huis kwijt te raken na het achterop geraken met het betalen van hun $ 670.000 [US] hypotheek.”
De hypotheekverstrekker onderzocht de mogelijkheden tot in beslagname van het € 850.000 ($ 1.400.000) huis. Een advocaat van ‘Barrister Ann Lawlor’ vertelde dat: “John en Mary Carberry, van Muldowney Court, Malahide, Co Dublin, hadden zich al 10 maanden niet gehouden aan de maandelijkse aflossingsverplichting van € 5.217 [$ 6.991, US] en hadden een betalingsachterstand van meer dan € 50.000 [$ 67.000, US].” De rechtbank wees de inbeslagname af.
Dus, Maria Goddelijke Barmhartigheid, die zichzelf identificeert als een ‘slachtofferziel’ die het lijden op zich neemt om voor anderen de gevolgen van de zonde te verlichten, woont – of woonde – in een ‘miljoen-dollar-huis’. Dit is heel onwaarschijnlijk voor een profeet.
John en Mary ‘s zoon David, vermeldt op zijn CV het ‘Muldowney Court adres’ als zijn huidige woonplaats.
MDM’s visioenen worden gepubliceerd in drie delen, genaamd ‘het Boek van de Waarheid’, door ComaBooks, die als enige product de MDM-lijn als koopwaar heeft. Visa en Master Card worden geaccepteerd. Om de onderneming van inkomen te verzekeren door het publiceren en verspreiden van de boodschappen, beschikt ComaBooks over de inhoudelijke auteursrechten. Jezus spreekt, MDM maakt winst.
Aanvullend volgt hier de juridische omschrijving om de inhoud van het gepubliceerde ‘Boek van de Waarheid’ te beschermen: “In geen geval mag u de inhoud of kopieën van de inhoud publiceren, distribueren of anderszins reproduceren in welke vorm dan ook, die u wordt geleverd door of verschijnt op de website http://www.thewarningsecondcoming.com.”;
Dus is Mary Carberry / McGovern – de internationale marketing/ PR-award – winnaar – de echte MDM?
In juni 2013, drie jaar nadat Mary Carberry zich afscheidde van het medium Joe Coleman om haar eigen ‘zieners-onderneming’ te beginnen, ontving Coleman deze e-mail:
“Ik heb onlangs veel over Maria Divine Mercy gelezen. Ze verschuilt zich achter haar valse titel en er wordt gezegd dat het Mary Carberry is. Ze wordt zwaar geassocieerd met u … kunt u dit met enige stelligheid bevestigen?”
Coleman reageerde: “Ja, dit is waar, het loopt allemaal via internet, ik heb haar [Maria] nu gedurende drie jaar niet gezien of van haar vernomen, maar ik bid voor haar dat ze terug zal keren tot God, de duivel werkt op vele manieren om mensen te misleiden en van de waarheid weg te houden, in ieder geval het gaat goed met me, ik moet proberen om in staat van genade te blijven, dank u voor uw bezorgdheid, ik stuur u de liefde van Moeder en Zegeningen, Joe Coleman vrede door de uwe. Amen.”
Iemand die een bijdrage levert aan de Facebook-pagina ‘SafeHarbor’ voor herstellende MDM-volgelingen, meldt dat de LinkedIn-foto van Mary McGovern op internet werd getoond aan Joe Coleman, die bevestigde dat de foto van een jongere Mary Carberry was. LinkedIn is een sociaal netwerk site voor zakelijke professionals.
Een openbarende doorbraak over MDM’s identiteit werd wereldwijd hernieuwd geplaatst, op 1 november 2013. Het is geschreven door een katholiek die leeft in Hong Kong (Facebook: iBreviarium), die Mary Carberry geïdentificeerd heeft als Maria Goddelijke Barmhartigheid en zegt dat Mary regelmatig contact heeft met de zus van de auteur van iBreviarium. Ze schrijft dat Mary nooit visioenen had totdat ze Joe Coleman ontmoette.
“Joe Colemans besmetting is vast en zeker overgeslagen op Mary Carberry en kort daarop begon ook zij visioenen te ontvangen. In feite begon een aantal mensen, die bekend zijn met dit medium Joe Coleman, visioenen te krijgen, waaronder Keith die om het leven kwam bij een auto-ongeluk. Als mensen niet in staat van genade zijn en beginnen om te gaan met mediums, valse profeten, nou dan mag het geen verrassing zijn dat zij ook besmet raken met het demonische, dat vaak leidt tot visioenen, profetieën etc., maar ze komen niet van God, zijn ze volledig VALS.”
MDM’s visionaire boodschappen zijn publiekelijk veroordeeld door katholieke bisschoppen in de verschillende landen waar deze cult de kop op stak. Maar de Ierse bisschoppen, die jurisdictie over Mary hebben, zijn niet in de openbaarheid getreden. En de stilte is raadselachtig. Maar Brenda (zie: https://www.facebook.com/iBreviarium/posts/468719336575981) zegt dat de aartsbisschop van Dublin, Diarmuid Martin, weet van de vrouw en hij heeft een Ierse exorcistpriester aangewezen om haar te ontmoeten en haar boodschappen te onderzoeken. Ze schrijft: “Hij vertelde haar dat haar boodschappen niet van God komen, dat zij volkomen VALS zijn.”
Is iets hiervan voldoende om MDM-volgelingen te overtuigen van de opgezette zwendel?
Nou, het is nog niet voorbij, de koek is nog niet op. TENZIJ Mary bekent.
Vaak is het zo dat een catastrofale gebeurtenis in ons persoonlijk leven de menselijke geest op wanhopige manieren kan misleiden. De financiële stress die de Carberry’s te verduren hadden die leidde tot een dreigend verlies van hun huis, en de sociale en zakelijke verlegenheid, kan de emotionele grondlegging zijn geweest die Mary ertoe bewogen heeft om geestelijke troost te zoeken. Ik geloof niet dat financieel gewin een hoofdmotief was bij het bevorderen van deze ‘visioenen’, hoewel ze winsten binnenhaalt uit de boekenverkoop en donaties.
Mary’s gehechtheid aan Joe Coleman kan haar eigen transcendentale project hebben aangedragen. Ze had het ‘het-zit-in-familie-talent’ om het project op de markt te brengen en te leveren aan een wereld die hongert naar spirituele duidelijkheid. Ik geloof niet dat Mary of Joe, dan wel tientallen of honderden andere “zieners” er in eerste instantie op uit zijn om te bedriegen. De oprechtheid in de ogen van Joe Coleman geknield in gebed wint harten. De gebeden en boodschappen van Maria Divine Mercy vangen geest en ziel. Mary kan een echt medium zijn, een brug vanaf deze kant naar de andere kant, maar het is niet God die spreekt. Hebt u ooit een Ouija Bord geprobeerd? De duistere krachten zijn heel dichtbij. De duivel zal zijn vijand omarmen en zijn vrienden verraden in de grootse uitoefening van slechtheid en verstrikking.
Er wordt ons verteld dat uiteindelijk zelfs de uitverkorenen zullen worden misleid. Het is een tijd die doordrongen is met bedwelming en met een wanhopig zoeken naar leiderschap. Ik was er voor 90 procent van overtuigd dat deze boodschappen authentiek waren. Maar er waren struikelblokken die ik steeds bleef afwijzen. Schijnbare tegenstrijdigheden. Harde taal. Zelfs problemen met de zinsbouw en interpunctie! Vergeet de theologische argumenten. We leven in een tijdperk beroofd van doctrinaire trouw – op het hoogste niveau! Het is de persoon van Mary Carberry die spreekt over dit bedrog. Mary en John hebben een mooie, intelligente en getalenteerde familie. Ik hoop dat de engelen hen zullen beschermen tegen schade als gevolg van deze openbaringen. En dat het snel opgehelderd zal worden.
Bron: http://midwaystreet.wordpress.com/2013/11/11/8/

Het gebed van de Vrouwe van alle Volkeren

Het gebed van de Vrouwe van alle Volkeren

Het ‘afstotelijke’ gebed: die eens Maria was

  • Dat vluchtige -in nog geen dertig tellen te bidden– maar ook dat geduchte gebed, naar Maria’s eigen woorden, dit gebed dat begint met de Drievuldigheid, is in al zijn bondigheid een samenvatting van geheel ons Geloof. Dat op de eerste plaats.
  • Ten tweede waarschuwt het ons voor de verwording van alle moraal en de totale verwoesting van het Christendom met de toevoeging dat hieruit rampen en een oorlog moeten voortkomen.
  • Ten derde bevat dit korte gebed een steeds terugkerende roep om tegenover de kwade geest, de goede Geest af te bidden voor de komst van het nieuwe Geloofsreveil dat met nadruk door Maria wordt aangekondigd en waarin Zij een groot aandeel zal hebben.

 

Gebed van de Vrouwe

Want hele volkeren zullen toetreden tot de Moederkerk. En onder die volkeren zullen er zijn die nooit van Haar gehoord hebben en zich dan tot haar wenden.

Maar ook zullen er volkeren komen die Haar destijds afgewezen hebben en Haar nu weer gaan aanroepen, juist vanwege deze opzienbarende volkeren toestroom zal aan Haar oude naam ‘Maria’ die eeuwenlang in de mond lag van een kleine kudde, een gans nieuwe naam toegevoegd worden: ‘Vrouwe van alle Volkeren’

Dit als een blijvende herinnering aan die volkeren-bekeringen en aan die indrukwekkende ommekeer in de verering van de Moeder Gods.

Dit is de diepe zin van die opvallende vier woordjes; die EENS Maria was!

Zij blijft Maria, maar Zij krijgt er een tweede, nieuwe naam bij!

amandus-8-dec-1991

Uitdrukkelijk voegt Zij hier aan toe, dat Vrouwe: ‘Moeder’ betekent. Daarmede wordt dat woordje ‘Vrouw’ op de eerste bladzijde van Genesis, in de juiste betekenis geplaatst en zou men Haar ook nog de Koninginne van alle exegeten kunnen noemen!

Dat ‘afstotelijke’ EENS wordt hiermede dat hevig ‘aantrekkelijke’ EENS, want die vier woordjes zijn het zegel dat Maria drukt op Amsterdams bezoek en is al een profetie op zich.

P .Amandus Korse O.F.M.  z.g.   Warmond, Oktober 2004

Er is een DVD beschikbaar van 8 dec. 1991 in de kapel van de Vrouwe  van Alle Vokeren. Celebrant en predikant is pater Amandus Korse.o.f.m. z.g. Na deze Eucharistieviering gaf de zieneres Ida Peerdeman tekst en uitleg betreffende  het gebed en afbeelding van de Vrouwe van Alle Volkeren.. De prijs is € 7 inclusief  verzendkosten

Besteladres: Stg. Garabandal Centrum Nederland. Wim Langeveld. J.P. Gouverneurlaan 43, 2171 ES Sassenheim. Tel. 0252  214191 E-mail: wim@garabandal.nl


Verzoek van de Vrouwe van alle Volkeren aan de H. Vader

Uit de 46ste BOODSCHAP
10 mei 1953

Bijzondere boodschap voor de paus

paus-franciscus
Is het paus Franciscus die het gebed in het openbaar gaat voorbidden?

“Daar staat de Vrouwe voor mij. Zij zegt: “Ik kom vandaag een bijzondere boodschap brengen. Vraag aan de Heilige Vader of hij het gebed, dat Maria als Medeverlosseres, Middelares en Voorspreekster onder de titel van ‘de Vrouwe van alle Volkeren’ gegeven heeft aan de wereld, wil bidden en voorbidden aan de volkeren. 1.)  Zeg hem: Apostel van de Heer Jezus Christus, leer uw volkeren dit eenvoudige, maar zo diepzinnige gebed. Het is Maria, de Vrouwe van alle Volkeren, die u dit vraagt. Gij zijt de herder van de Kerk van de Heer Jezus Christus. Hoed uw schapen. Weet wel: grote dreigingen hangen over de Kerk, hangen over de wereld. Nu is het tijdstip gekomen waarop gij zult spreken over Maria als Medeverlosseres, Middelares en Voorspreekster onder de titel ‘de Vrouwe van alleVolkeren’. Waarom vraagt Maria dit van u? Omdat zij gezonden is door haar Heer en Schepper, om onder deze titel en door dit gebed, de wereld te mogen verlossen van een grote wereldcatastrofe. Gij weet dat Maria wil komen als de Vrouwe van alle Volkeren. Nu vraagt zij dat de mensen deze titel van u, de Heilige Vader, mogen horen. De sacrista van de paus (De vroegere sacrista van de paus, Mgr. v. Lierde. z.g.)  zal deze boodschap, gelijk de andere, aan de Heilige Vader geven. Door dit gebed zal de Vrouwe de wereld redden. Ik herhaal deze belofte nogmaals.”

(1,) Terwijl de Vrouwe dit zegt, ziet de zieneres een paus, maar het is niet paus Pius XII

PER MARIAM AD JESUM


Robert Lemm: “De Vrouwe van alle Volkeren”

Tussen 1945 en 1959 verscheen de Maagd zesenvijftig maal in Amsterdam aan Ida Peerdeman. Zij wilde de verspreiding van een nieuwe titel, een nieuwe     afbeelding en een nieuw gebed, en beloofde de eenheid onder de volkeren als de Kerk haar grootste en laatste dogma zou afkondigen, dat van Medeverlossers, Middelares en Voorspreekster.

Vrouwe van alle volkerenHet bisdom Haarlem deed het gebeuren af als ‘natuurlijk te verklaren’, vond de boodschappen ‘verward’ en verbood de openbare verering. Rome volgde dat oordeel. In 1996 gaf wijlen bisschop Bomers de publieke devotie vrij; recentelijk durfde zijn opvolger, Mgr. Jozef Marianus Punt, de verschijningen bovennatuurlijk en authentiek te noemen.

Hoe belangrijk in de mariale geschiedenis is Amsterdam? Hoe lang zal het nog duren eer Rome inziet dat de stad van het Mirakel van 1345 en de Stille Omgang sinds 1880 gevierde oorden als Lourdes en Fatima qua reikwijdte overtreft? Hier immers spreekt de Vrouwe alle Volkeren, inclusief de islamitische en de oosterse! Amsterdam heeft derhalve een mondiale betekenis. Wat verhullen Ida’s ‘Blauwe Boekje’ en (nog steeds achtergehouden) ‘Eucharistische Belevenissen’? In De Vrouwe van alle Volkeren ontvouwt historicus en hispanist Robert Lemm de visie dat Amsterdam samenhangt met de ingrijpendste optredens van Maria sinds 1830. De erkenning van 2002 heeft de strijd rond Amsterdam verhevigd. In binnen- en buitenland dringen vanuit katholieke kringen zowel instemmende als afkeurende geluiden door. Wat ijveraars en kritikasters drijft, is een ander fascinerend aspekt van de Vrouwe, die immers bij voortduring voorspelde dat de strijd rond het beslissende dogma de proportie zou hebben van een wereldbrand.

Uitgeverij Aspekt. ISBN 90-5911-216-4  Verkrijgbaar in de boekhandel

Infrastructuur rond Garabandal sterk verbeterd

Infrastructuur rond Garabandal sterk verbeterd

DE TIJDSOMSTANDIGHEDEN WANNEER HET GROTE WONDER PLAATSVINDT
brug-over-de-rio-nansa
De nieuwe en verbrede brug over de rio Nansa
Volgens Conchita heeft Maria daarover o.m. het volgende gezegd als honderdduizenden  mensen op een bepaald tijdstip optrekken naar het Grote Wonder in Garabandal:

* Zijn alle wegen klaar

* Zijn er parkeerplaatsen aangelegd* Zijn de weggetjes naar omliggende bergen ontsloten
(van waaruit men een  uitzicht heeft op de pijnbomen)
* Is er onderkomen voorhanden.(echter niet voor alle)
* Is de Spaanse noordelijke vierbaansweg (Bilbao-Oviedo)  tot de dichtst mogelijke afslag(Pesues) naar Garabandal klaargekomen.
* Is er onrust in Europa
* Reist de H. Vader naar Moskou. Als hij naar Rome terugkeert heerst er een toestand van burgeroorlog in Europa.
Heeft het Vaticaan het bezoekverbod van priesters naar Garabandal opgeheven. (wat reeds in 1985 is gebeurd door  Mgr. del Val, bisschop van Santander
Mededelingen van Conchita aan de Duitse uitgever Albrecht Weber(z.g.)

De toegangswegen naar Garabandal zijn  de afgelopen jaren sterk verbeterd.  De Noord – Oostelijke snelweg de A8 is vanuit Bilbao doorgetrokken tot Oviedo. Afslaan bij Pesues en rijden tot Puentenansa (CA181) Deze provinciale weg is de afgelopen jaren verbreed en opgeknapt. Bij diverse kruisingen zijn verkeerslichten geplaatst die bij nadering op groen springen.

Tussen Puentenansa en Cosio is de weg ( CA 860) extra verbreed, waar bussen kunnen parkeren. Bij Cosio is de brug over het riviertje de Rio Nansa  verbreed en twee-banig gemaakt met een fiets- of voetpad.

even-voor-garabandal
Even voor Garabandal zijn lichtmasten geplaatst
hek-rond-de-pines-3
Beschermhek geplaatst rond de pijnbomen

De weg tussen Cosio en Garabandal is  een ruime provinciale weg geworden beveiligd met vangrails. Enige haarspeldbochten zijn er uit  gehaald Even voor Garabandal zijn lichtmasten geplaatst.  De straatjes in Garabandal zijn geasfalteerd en het kerkje is gerenoveerd,

De toegangsweg naar de pijnbomen is ook verbeterd. Rond de pijnbomen is de afgelopen tijd een hekwerk geplaatst om de pijnbomen te beschermen wanneer de pelgrims voor het Grote Wonder met vele duizenden de pijnbomen omringen.